Weer aan het werk na NAH of post-COVID: wat werkt echt?

Hoe neuroplasticiteitstraining de impasse bij NAH en Post-COVID doorbreekt

Voor veel mensen met niet-aangeboren hersenletsel (NAH) of post-COVID voelt de weg terug naar werk vaak als een onneembare vesting. De cijfers laten zien hoe groot deze uitdaging is: van de mensen met langdurige post-COVID-klachten werkt 17% helemaal niet meer en nog eens 16% minder uren dan voor de ziekte. Bij NAH keert slechts 40% van de mensen binnen twee jaar terug naar werk, vaak in een aangepaste of andere functie. Langdurige vermoeidheid en cognitieve klachten vormen een onzichtbare barrière die kan leiden tot sociaal isolement en verlies van identiteit.

Een ‘gamechanger’ in vastgelopen herstel

Recent onderzoek door ergotherapeuten Wendy Haisma en Ellen Koldijk van de Hanzehogeschool naar ‘Neuroplasticiteitstraining van NeuroRC en Werkhervatting’ laat zien dat er in deze groep patiënten, die gemiddeld al 2,2 jaar (post-COVID) tot 3,6 jaar (NAH) vastlopen in hun herstel, wel degelijk beweging mogelijk is.

De resultaten laten zien dat de training werkt, zowel bij NAH als post-COVID.

Belangrijkste uitkomsten:

• 61% van volledig uitgevallen deelnemers is binnen een jaar weer aan het werk

• Het werkvermogen (sWAI) verbetert met 3 punten 

• Het aantal gewerkte uren stijgt van een mediaan van 6 naar 20 uur per week

 Hoe werkt het? Het brein opnieuw ‘aanzetten’

Het effect van de neuroplasticiteitstraining is gebaseerd op het opnieuw trainen van hersenfunctie via een combinatie van neurofysiologische interventies.

Drie kerncomponenten staan centraal:

1. HIIT & ademhaling
   Het brein kortdurend activeren voor cognitieve belasting

2. Voeding & leefstijl
   Ondersteunen van hersenfunctie en energiebalans

3. Preventieve rust
   Rust nemen vóór overbelasting ontstaat, om herstel te borgen

Deelnemers ervaren dit proces vaak als intens en confronterend, maar ook als essentieel om opnieuw vertrouwen te ontwikkelen in wat het lichaam en brein aankunnen.

Van ‘moeten herstellen’ naar regie behouden

Een belangrijke uitkomst is dat werkhervatting niet alleen een einddoel is, maar ook een katalysator voor herstel. Het traject ondersteunt een verschuiving van:

‘moeten functioneren’ naar….. ‘eigen regie over belasting en herstel’

Door beter inzicht in grenzen en belasting wordt werk weer iets dat kan ondersteunen in plaats van uitputten. Hierin speelt de werkomgeving een belangrijke rol: flexibiliteit, aanpassing en autonomie zijn bepalend voor duurzame re-integratie.

Belangrijkste aanbeveling: vroeg ingrijpen

De kern is helder: wacht niet tot uitval volledig is. Zet neuroplasticiteitstraining en herstelinterventies vroeg in bij signalen van stagnatie of verslechtering.

Dit helpt om:

• Langdurige vastloop te voorkomen

• Verlies van werkvermogen te beperken

• En perspectief op re-integratie te behouden

Werk als middel, niet alleen als doel

Werkhervatting bij NAH en Post-COVID is geen lineair herstelproces, maar een proces van energieregulatie, belastingaanpassing en neuroplasticiteit.

Wanneer tijdig wordt ingegrepen, kan werk niet alleen een uitkomst zijn, maar ook een middel om:

• Betrokken te blijven in de maatschappij

• Identiteit en structuur te behouden

• En herstelrichting open te houden

Of samengevat: vroeg ingrijpen voorkomt dat herstel vastloopt en vergroot de kans dat iemand verbonden blijft met werk, leven en toekomstperspectief.